zondag 11 maart 2012

Daar staat mij niets van bij, en andere herinneringen

"Extreem persoonlijk, maar toch op geen enkele manier babbelig. Ephron schrijft gewoon heel elegant, en met een grote bagage aan wereldse kennis. Ze roept bij mij heimwee op naar de tijd dat Mary McCarthy, Renate Rubinstein en Ethel Portnoy nog leefden. Allemaal schrijvers die hun hoofd niet lieten hangen naar de waan van de dag, maar zelf bleven nadenken en niet bang waren voor 'licht' te worden versleten."


Bron: Marja Pruis leest...

Geen opmerkingen:

Een reactie posten