Na een korte vakantie, staat ze weer voor de deur, nooit echt ver weggeweest, ten hoogste een hoekje om, en wij, met tegenzin maar niet anders kunnend, openen gedwee de deur voor haar, laten het toe dat ze zich weer nestelt in ons meest comfortabele zetel en daar minstens voor weken blijft zitten, ons leven regelend alsof we niet meer zijn dan werkvee, dat de dagen aftelt totdat ze weer eens een luchtje gaat scheppen om de krokussen te bezichtigen.
Of we nestelen ons naast haar in de zetel met het volgende:
Sleur is een roofdier / D. Hooijer
Uitgever: Van Oorschot
"... maar de lezende psycholoog van de koude grond ontdekt al snel dat het niet de sleur is die hier voor problemen zorgt, het zijn juist de mensen zelf die zich niet kunnen schikken in een routinematig bestaan. Ze gaan dan gekke dingen doen, bespieden nonnen, plegen zelfmoord, drinken, maar bovenal slaat hun leven verkeerde zijwegen in door de nefaste invloed van de anderen, die zoals Sartre al zei nu eenmaal de hel zelf zijn."*
Geen opmerkingen:
Een reactie posten