Heb ik je ooit al opgebiecht dat ik sommige boeken dubbel heb. Het is te zeggen, de boeken zijn daarom niet altijd identiek hetzelfde, eerder andere uitgaves, of met een nieuwe cover, een extra woordje uitleg of zo, een update, ... . Eén van die boeken die ik zo bezit, bij nader inzien is het mogelijk dat het ook het enigste is, wel dat is 'Dierenbevrijding' van Peter Singer. Zo een twintig jaar geleden was dit mijn bijbel, het opende een wereld voor mij. Ik las over dingen waarover ik zelf al heel veel had nagedacht en kreeg via dit boek de exacte woorden en argumenten in ruil.
In die periode zocht en vond ik gelijkgezinde personen. Eén van die personen - die tevens een vriend zou worden - was Leo. We vonden elkander in het lezen en het praten over boeken (over dierenbevrijding, anarchisme, feminisme, noem maar op). We leenden onderling boeken uit, ontdekten door de ander nieuwe interessante boeken. En, heel belangrijk, hij gaf zelfs boeken weg aan mij. Ik heb ze nog steeds, maar heb ze nog altijd niet gelezen.
Er verscheen een nieuwe uitgave van Dierenbevrijding. Leo mocht er aan meewerken. En ik voegde ze toe aan mijn ondertussen serieus uitgebreide collectie dierenbevrijding (of dierenrechten, daar liep toen een serieuze discussie over welke term je het best kon gebruiken).
Leo bezocht mij soms in mijn provinciestadje en ik ging op bezoek naar zijn grote stad. Zo gingen we eens samen naar een krakersfeestje, daar leerde ik de toekomstige papa van mijn kind kennen. Tegenwoordig woon ik al jaren in de stad van Leo. Ze voelt als mijn thuis.
Leo daarentegen verhuisde naar Frankrijk en langzamerhand verloren we het contact. Dankzij wederzijdse vrienden bleef ik sporadisch op de hoogte van zijn reilen en zeilen.
De laatste tijd is Leo terug in mijn leven, tenminste in mijn gedachten, want Leo bestaat sinds een paar dagen niet meer. Langzamerhand kwamen al mijn herinneringen aan Leo weer naar boven. Deze dagen denk ik zoveel aan Leo en hij is echt zo aanwezig in mijn hoofd dat ik soms bijna vergeet dat ik hem nooit meer zal zien. Waarschijnlijk zal Leo binnenkort in mijn gedachten weer naar de achtergrond verhuizen. Het verstrijken van de tijd, noemen ze dat.
Gelukkig zal ik in de toekomst nog vaak door mijn boekenkasten dwalen, en daar zal ik telkens weer Leo terugvinden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten